niedziela, 21 maja 2017

Być jak Miguel de Unamuno

Za czasów reżimu Platformy Obywatelskiej rządowa telewizja zrobiła materiał o naszym blogu i wyemitowała w głównym wydaniu wiadomości. Z faktu tego wyciągnęliśmy stosowne wnioski. Przede wszystkim taki, że profesor Piotr Kruszyński zasłużył na emeryturę i powinien unikać kontaktu z przedstawicielami środków masowego przekazu. Przekonaliśmy się też jak bardzo jesteśmy źli, występni i jak mało prawa moralnego w nas (chociaż w niebo gwieździste tak chętnie spoglądamy).

Za czasów reżimu Prawa i Sprawiedliwości rządowa telewizja wykorzystała materiał zrobiony przez reżimową telewizję Platformy Obywatelskiej. Dla ukazania pełni naszego moralnego upadku prowadząca program nałożyła sukienkę w kolorze żółtym, a włosy ufarbowane miała na blond.

Mamy nadzieję, że gdy nastanie reżim jakiejś partii lewicowej, to  blog nadal będzie pokazywany w publicznej telewizji. Wszak materiał okazał się uniwersalny.

Naszym wzorem pozostaje Miguel de Unamuno, rektor uniwersytetu w Salamance, wieczny esprit de contradiction, którego z urzędu wyrzucał król, dyktator Primo de Rivera, komuniści, a w końcu faszyści (jak podaje korespondent wojenny Roman Fajans). My chcielibyśmy na zawsze pozostać czarnymi owcami adwokatury polskiej.


Martwi nas tylko, że ludzie przestali oglądać telewizję. Za poprzedniej władzy emisja skutkowała nadciągnięciem hordy kilkunastu tysięcy barbarzyńców w ciągu godziny (a na co dzień czyta kilkadziesiąt osób). Ten sam materiał wyemitowany w sobotę 20 maja 2017 spowodował zainteresowanie zaledwie 33 osób. Być może wina tkwi w prezenterach.  

środa, 10 maja 2017

Jaguar

W tej sprawie kilka osób już w areszcie. Jedna wyszła cudem (przez Pana Maćka Burdę) wskutek zażalenia. Można było spodziewać się wszystkiego, ale nie tego. 

Nieodurzony zatrzymany uśmiechem od ucha do ucha, ciesząc się ze spotkania  w korytarzu prokuratury, powitał swojego obrońcę. Zadowoleni, uśmiechnięci policjanci też. Wszyscy zastani konwersowali niczym bohaterowie sitcomów z lat 90’ – brakowało tylko salw śmiechu zza kadru, ale w tym dzielnie pomagał policjantom zatrzymany, a gdy on żartował, to oni szczerze śmiali. Na przesłuchaniu nie przyznał się, odmówił wyjaśnień, spojrzał parę razy jak kot ze Shreka (to cytat z funkcjonariusza).  Tylko na obrońcy pytania powiedział, że jest zorganizowany i poważny, uczesany i przezorny (to cytat wiadomo skąd). Przesłuchujący robił wysoką kulturę procesową.
Podejrzany wyszedł na dozorze i poręczeniu. 

Obrońca zapytała policjantów nieufnie, co to wszystko oznacza – dlaczego oni mili tacy i kciuki wręcz trzymają, a zatrzymany nieobity, mimo że im nieznany i nieprzychylny procesowo ani informacyjnie. Funkcjonariusz na to – żartem: przecież my się nie znęcamy nad zatrzymanymi!

Już niezatrzymany czekał pod gołym niebem na dwa zdania. Ptaki śpiewały mu w języku zrozumiałym tylko dla mieszkańców tej krakowskiej dzielnicy, która miała być numerem jeden, ale nie wytrzymała konkurencji.


Jeśli to się dzisiaj faktycznie wydarzyło, to sława Posłańcowi. 

wtorek, 9 maja 2017

Niech będą rozstrzelani

Miasto na południu Polski. Niewielka sala rozpraw w Sądzie Okręgowym. Mężczyzna ubrany w togę siedzi za stołem sędziowskim. Jest to toga z żabotem koloru fioletowego. Na miejscach dla publiczności grupa kobiet i mężczyzn. Bez szczególnych cech ubioru.

Protokolant wywołuje posiedzenie. Na salę wchodzi kobieta ubrana w togę. Jest to toga z żabotem koloru zielonego. Mężczyzna za stołem sędziowskim prowadzi posiedzenie. Dyktuje protokół. Dyskutuje z przybyłą kobietą. Sygnalizuje co jego zdaniem jest ważne, a co nie ma znaczenia. Mężczyzna zamyka posiedzenie i zarządza naradę nad postanowieniem. Kobieta w todze z żabotem koloru zielonego wychodzi. Grupa kobiet i mężczyzn na ławach dla publiczności pozostaje.

Protokolant wywołuje ogłoszenie postanowienia. Kobieta w todze z żabotem koloru zielonego wchodzi na salę rozpraw. Mężczyzna w todze z żabotem koloru fioletowego nadal siedzi za stołem sędziowskim. Odzywa się jedna z kobiet siedzących na ławach dla publiczności. Czyta postanowienie. Uzasadnia rozstrzygnięcie. Patrzy oczami Temidy.

Z odpisu postanowienia wynika, że sprawę rozpoznawała kobieta. Nie wiadomo czy ta, która się odezwała, uzasadniła, patrzyła. Grupa kobiet i mężczyzn z ław dla publiczności może być grupą sędziów. Mężczyzna ubrany w togę z żabotem koloru fioletowego może być sędzią. 

Działo się to w roku 2017. Obowiązywał wówczas kodeks postępowania karnego (szczególnie art. 30 par. 1, art. 95b, art. 108, art. 439 par 1 pkt 1 i 2 – kodeks ten nie przewidywał duetów, a poza tym sędzia-widz musiałby być uznany za sędziego nieobecnego). Obowiązywał też regulamin urzędowania sądów powszechnych (szczególnie par. 85 ust. 1, par. 95 par. 1), Konstytucja RP (art. 45), Europejska Konwencja Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (art. 6 ust. 3).


Niech będą rozstrzelani przeciwnicy pana Zbigniewa Ziobry.  

środa, 3 maja 2017

Walcie w wibrafony

Przytrafiło się to za panowania Cesarza Haile Selassie I, Zwycięskiego Lwa Plemienia Judy, Wybrańca Bożego. Mulatu Astatke nie zwoływał kongresów, nie jednoczył się, nie rozdzierał odzieży. Mulatu Astatke robił swoje. Walił w wibrafon.



Mulatu Astatke wiedział jaki jest świat. Trenował w Londynie, Nowym Yorku, Bostonie i zrobił z jazzem to, co Jorubowie z Jezusem na Kubie. Jezus kocha Jorubów i Mulatu Astatke.

Jezus niedawno płakał. Przytrafiło się to podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania. Sąd doszedł do przekonania, że z przyczyn technicznych nie jest możliwe udostępnienie materiałów stanowiących podstawę wniosku prokuratora. Wywiódł przy tym dwie tezy: że art. 249 par. 3 kpk stanowi podstawę zwolnienia z obowiązku udostępnienia akt podejrzanemu i obrońcy, oraz, że materiał „jawny” o którym mowa w art. 249a par. 1 kpk, wcale nie oznacza „udostępniony”. Zapłakali policjanci kibicujący podejrzanemu. Niczym na Białorusi był jednak porządek – podejrzany został zamknięty.


Bałem się iść na posiedzenie w przedmiocie zażalenia. Sąd Okręgowy znał jednak świat: „niemożność zapoznania się z aktami sprawy wielokrotnie już została przez Europejski Trybunał Praw Człowieka uznana za ograniczenie prawa do obrony naruszające zasadę równości stron (...)”. Złe postanowienie zmienił. Proszę wypatrywać w bazie orzeczeń postanowienia w sprawie IV Kz 303/17. I skupić się na pracy. 

wtorek, 11 kwietnia 2017

Propunitywny paradygmat wykładni przepisów prawa karnego


Należy się Państwu wyjaśnienie jaki jest cel Posłańca. Otóż jest jedyną osobą, która może zwalczyć propunitywny paradygmat wykładni przepisów prawa karnego. A oto krótka charakterystyka tej szkodliwej metody:

Ideologia:

  1. Zadaniem sędziów jest walka z przestępczością, nie zaś wymiar sprawiedliwości.

  2. Pożądanym rezultatem zabiegów interpretacyjnych jest takie zdekodowanie treści normy sankcjonowanej, by ułatwić pociągnięcie sprawcy do odpowiedzialności karnej

  3. Zasada nullum crimen sine lege stricta znajduje ograniczone zastosowanie

  4. Podlegające władzy wykonawczej organy ścigania, tworzą spójny z organami wymiaru sprawiedliwości system zwalczania patologii społecznych, zaś współpraca tych organów polega na wzajemnym wsparciu i zrozumieniu.

Metody wykładni:

  1. Nie można co do zasady wskazać, która z metod wykładni ma charakter priorytetowy. W szczególności nie jest nią wykładnia językowa, gdyż tego rodzaju założenie wykluczałoby skuteczne ściganie sprawców w przypadku błędów ustawodawcy. Celem jest rezultat – ułatwienie ścigania, natomiast dobór metod wykładni może być dowolny, o ile pozwala na realizację celu.

  2. W procesie wykładni szczególne znaczenie odgrywa analiza uzasadnienia projektu interpretowanego przepisu, zwłaszcza, gdy projektodawcą są organy władzy wykonawczej, których zadaniem jest zwalczanie przestępczości.

  3. Zasady wykładni celowościowej winny być postrzegane wyłącznie z perspektywy konieczności pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej. Celem ustawodawcy jest kryminalizacja możliwie szerokiego spektrum zachowań.

  4. Niedopuszczalna jest tzw. wykładnia prokonstytucyjna, z uwagi na obawę faworyzowania praw oskarżonego. Ustawa zasadnicza jest jedynie źródłem wzorców kontroli aktów prawnych niższego rzędu i nie może być stosowana bezpośrednio.

Przykłady stosowania:

  1. Uchwała SN z dnia 15 czerwca 2007, I KZP 13/07, z której wynika, że wyłudzenie usługi stanowi zachowanie realizujące zespół znamion przestępstwa z art. 286 par. 1 k.k.

  2. Liczne orzeczenia Sądu Najwyższego, w których lansowana jest teza, że znaczna ilość środków odurzających to taka, która wystarcza dla odurzenia kilkudziesięciu osób.

  3. Orzeczenia sądów powszechnych, w których wykorzystano art. 165 k.k. do ukarania sprzedawców tzw. dopalaczy.

Zalety:

  1. Znaczne ułatwienie w zwalczaniu patologii społecznych.
  2. Harmonia współpracy pomiędzy organami ścigania, a sądami.
  3. Większa dynamika reakcji wymiaru sprawiedliwości na szkodliwe zachowania niesubordynowanych członków społeczeństwa.
  4. Większy komfort pracy sędziów i prokuratorów.

Wady:
  • niezachowanie równowagi pomiędzy władzą wykonawczą, a sądowniczą
  • niski współczynnik samodzielności autorytetu sądów (autorytet ten zależny jest wyłącznie od postrzegania w społeczeństwie sprawności ścigania przestępstw)
  • lenistwo sędziów i prokuratorów


Obecnie Posłaniec ukazuje zło, które wynika z dość częstego hołdowania przez sędziów propunitywnemu paradygmatowi wykładni przepisów prawa karnego. Niedługo wytrzebi zatwardziałych jego wyznawców. 

wtorek, 28 marca 2017

Poeta Władimir Majakowski pisze wiersz dedykowany panu Zbigniewowi Ziobro

Гимн судье



По Красному морю плывут каторжане,
трудом выгребая галеру,
рыком покрыв кандальное ржанье,
орут о родине Перу.

О рае Перу орут перуанцы,
где птицы, танцы, бабы
и где над венцами цветов померанца
были до небес баобабы.

Банан, ананасы! Радостей груда!
Вино в запечатанной посуде...
Но вот неизвестно зачем и откуда
на Перу наперли судьи!

И птиц, и танцы, и их перуанок
кругом обложили статьями.
Глаза у судьи - пара жестянок
мерцает в помойной яме.

Попал павлин оранжево-синий
под глаз его строгий, как пост,-
и вылинял моментально павлиний
великолепный хвост!

А возле Перу летали по прерии
птички такие-колибри;
судья поймал и пух и перья
бедной колибри выбрил.

И нет ни в одной долине ныне
гор, вулканом горящих.
Судья написал на каждой долине:
"Долина для некурящих".

В бедном Перу стихи мои даже
в запрете под страхом пыток.
Судья сказал: "Те, что в продаже,
тоже спиртной напиток".

Экватор дрожит от кандальных звонов.
А в Перу бесптичье, безлюдье...
Лишь, злобно забившись под своды законов,
живут унылые судьи.

А знаете, все-таки жаль перуанца.
Зря ему дали галеру.
Судьи мешают и птице, и танцу,

и мне, и вам, и Перу.

sobota, 18 marca 2017

Tekst dla Niki


Mieli dostęp do całych akt i byli wyspani. Mieli komendantów, naczelników, aspirantów. Niezmierzone zastępy funkcjonariuszy operacyjnych, istnych kapitanów sprawiedliwości. Przez 48 godzin decydowali o miejscu pobytu, trasach przejazdu i sposobie spędzania czasu. To im dawało zdecydowaną przewagę. To jednocześnie ich usypiało, niebezpiecznie rozleniwiało w strefie komfortu. Ta dwójka mogła jednak z nami wygrać. Bez większego wysiłku.

Miałem ją. Która patrzyła niedawno w porcelanowe ptactwo, martwe natury, śpiącą Wenus, M82, nietrzeźwego Herkulesa. Która czytała stare romanse i słuchała zbyt wiele muzyki nieskomplikowanej, głośnej. Wykonując zawód była niczym Floyd Mayweather Jr dokonujący ringowej recepcji stylu pijanego człowieka. W czasie rozmów o tej sprawie Bruce Lee odwracał się na plakacie i szyszką uczył aportować puszczonego luzem jamnika pana Śmietko.

Wykonałem te wszystkie techniczne czynności (czytanie akt w zakresie stanowiącym podstawę wniosku o tymczasowe aresztowanie, zadawanie pytań, wnioski o uwzględnienie okoliczności na podstawie art. 249a par. 2 kpk, pierwsze dwa stanowiska końcowe). Mogła poprzestać na odegraniu roli pierwiastka metafizycznego, wszak i tak najczęściej źródłem satysfakcji jest wyłącznie dobra ocena walorów artystycznych. Relacja obrońca – sędzia jest relacją Gałkiewicz – nauczyciel języka polskiego.

Zaatakowała jednak merytorycznie. Tym razem to zadecydowało. Treść wyjaśnień, zadawane pytania (zaskakujący przepływ energii z tymi trzema i trafne, nieuzgodnione odpowiedzi), inicjatywa dowodowa, dekonstrukcja przesłanki ogólnej na płaszczyźnie kwalifikacji prawnej, krytyka lapidarności wniosku, głosy stron, a w końcu i to, że ci trzej uwierzyli w Wielkie Imperium Wymiaru Sprawiedliwości i dali namówić się na dobrowolne zgłoszenie (Adwokaci! Doprowadzajcie poszukiwanych na policję).

Wyszliśmy wśród krzyków. Padał deszcz.

w 49 godzinie akcji